[Epoch Times, 7 grudnia 2017 r.] W miarę wznoszenia się wieżowców, każdego dnia możemy poruszać się w górę i w dół po kilkanaście wieżowców, dlatego winda stała się nieodzowną częścią życia.
Prawie codziennie jeździmy windą. Kiedy idziemy do pracy, kiedy wracamy do domu, kiedy idziemy na zakupy, co dzieje się z pierwszą akcją, gdy wchodzimy do windy? Pewnie najpierw przyjrzę się makijażowi, a potem przycisnę podłogę!
Czy zazwyczaj ludzie najpierw patrzą na swój makijaż, zanim dotkną podłogi?
W windzie zamontowane jest lustro, co stwarza iluzję, że przestrzeń się powiększa. Oprócz umożliwienia ludziom uporządkowania makijażu, lustro może również służyć do ochrony przed przestępczością i molestowaniem. Tak naprawdę jego prawdziwą rolą nie są te wady.
Wchodząc osoba poruszająca się na wózku inwalidzkim musi być zwrócona twarzą w stronę wyświetlacza podłogowego i nie jest w stanie zobaczyć w ilu warstwach się znajduje, dlatego lustro pełni dla osoby na wózku dwie funkcje: sprawdza, na ilu piętrach się znajduje oraz kiedy przygotować się do wjazdu windą.
Lustro znajdujące się w windzie służyło pomocy osobom niepełnosprawnym.
Nie do nas więc należy organizowanie makijażu, nie zapobieganie idiotom, ale pomaganie osobom niepełnosprawnym.
Rozumie się, że ustawienie lustra w windzie jest obowiązkiem przewoźnika publicznego, szczególnie w niektórych budynkach użyteczności publicznej, chociaż nie ma ścisłej definicji rodzaju lustra, ale lustro jest niezbędne.
Obiektyw szerokokątny wewnątrz windy.
Norma ta została ustanowiona przez Japan Elevator Association w Japonii z okazji 50. rocznicy powstania firmy Showa (1975). Chociaż wielkość i wysokość lustra nie były wówczas ściśle określone, wyraźnie wskazano, że osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich wchodząc do windy mogą nie móc się odwrócić, więc muszę na podstawie lustra ocenić, gdzie się poruszam i kiedy wysiąść z windy.
Wiele osób zawsze uważało, że lustro służy ludziom do przebierania się, a ludzie myślący o zaprojektowaniu windy są tak intymni!